โธ่ น้องหมวยของผม โดยเล่นยังกะนางเอกหนังโป

ผมรอจังหวะกะเวลาให้หมวยเดินขึ้นห้องให้เรียบร้อยก่อน ผมจังค่อยๆขยับรถเข้าไปจอดในบ้าน เจอหน้าลุงพรแกก้ทำท่าทางแสร้งเข้ามาถามสารทุกข์สุขดิบของผม ทั้งๆที่เจอกันทุกวันแกก้ไม่เคยถามอะไรเรื่องอย่างนี้ แถมยังแกล้งทำเป็นถามถึงหมวยอีก เนียนจริงๆลุงพร แกคงไม่รู้ว่าผมแอบดูแกกับหมวยทำอะไรกันในห้องน้ำ ผมกับลุงพรคุยอะไรกันต่ออีกนิดหน่อย แกก้ขอตัวไปนอนก่อน บอกเพลียเหนื่อย ไม่เหนื่อยได้ยังไงหมวยจัดชุดใหญ๋ให้ขนาดนั้น
ผมเดินขึ้นไปบนบ้านกะว่าจะเข้าไปคุยกับหมวยหน่อย ตั้งแต่หมวยเลิกเรียนก้ยังไม่ได้คุยอะไรกันเลย พูดไปพูดมาผมก็รู้สึกผิดนะที่ต้องให้หมวยมาเจออะไรแบบนี้ โดยที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อปัญหาเลย เดินไปถึงหน้าห้องกำลังจะเคาะประตู ผมก้ได้ยินเสียงเหมือนคนร้องไห้ ไม่ต้องสืบเลยว่าเสียงใคร เสียงหมวยนี่เอง วันนี้เธอรับศึกมาหนักพอสมควร สำหรับเด็กอายุแค่นี้ ไม่เคยเจออะไรแบบนี้คงทำใจยากเหมือนกัน เสียงร้องไห้ของหมวยเป็นเสียงเหมือนคนเก็บกลั้นอะไรไว้ในใจมากพอสมควร เป็นเสียง ซืิกๆๆ เบาๆ เหมือนคนพยายามกลั้นเสียงร้องไห้ไว้ไม่ให้คนอื่นได้ยิน
ผมเคาะประตูเรียก “หมวยๆๆ..พี่กลับมาแล้วเปิดประตูหน่อย” ..ผมยืนรอให้หมวยมาเปิดประตูให้ แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ เป็นเสียงว่างเปล่า เสียงร้องไห้เงียบลง ผมก้เคาะแรงขึ้นเรียกหมวยอีก ก้ไม่มีเสียงอะไร ผมเริ่มโมโหทำไมมีอะไรไม่เล่าให้กันฟัง จะเก็บไว้คนเดียวทำไม “ถ้าหมวยไม่เปิดประตู พี่จะพังเข้าไปละนะ” ผมเริ่มเคาะประตูแรงขึ้นพลางเรียกหมวยไปด้วย แปปเดียวหมวยก้มาเปิดประตูให้ สังเกตุใบหน้าของเธอน้ำตาเอ่อล้น เป็นคราบไหลตามแก้ม เธอพูดมากับผมคำเดียว “หนูเหนื่อย อยากอยู่คนเดียว..” แล้วเธอก้ค่อยๆปิดประตู เป็นคำพูดที่ทำให้ผมเข้าใจทุกอย่าง ค่อยๆเดินคอตกลงมานอนโซฟาข้างล่างเหมือนเดิม
ผมมานอนที่โซฟาตัวเดิม เอามือก่ายหน้าผากนอนคิดเกือบทั้งคืนว่าหมวยโดนอะไรไปบ้างบนรถกับไอทาม ไม่รวมกับภาพหนังโปของบรรดาเสี่ยๆ ที่เข้าไปรุมหมวยในร้าน บวกกับงงกับเหตุการณ์เมื่อตอนหมวยกลับมาบ้านที่ไปอมควยให้ลุงพรซะอย่างนั้น ผม งง ไปหมดคิดไม่ตก ทำไมไปกับไอทามแค่ไม่กี่ชั่วโมงหมวยถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ คิดจนปวดหัวแล้วเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ตื่นมาอีกทีตอน 7.30 เพื่อนร่วมงานโทรมาตาม เพราะปกติผมจะเป็นคนที่ไปทำงานเร็วมากกว่าคนอื่น ผมรีบลุกเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันล้างหน้าเอาน้ำลูบหน้าลูบตา แล้ววิ่งขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างบน แล้วรีบลงมาเตรียมไปทำงาน เป็นจังหวะพอดีกับลุงพรกำลังขี่มอไซเข้ามาในบ้านพอดี ผมเลยถามไปไหนมาลุงแต่เช้า แกบอก “ไปส่งไอเจ้าหมวยมาน่ะสิ เอ็งไม่ยอมตื่นไปส่งมันก้ต้องเป็นภาระข้านี่แหละ เห้อ..เอ็งนี่นะ…” ผมกำลังรอฟัง เหมือนกับลุงพรจะมีอะไรด่าผมเลย แต่แกก้กลับไม่พูดต่อ เดินสวนเข้าบ้านไป ผมก้ งง อะไรของแก ช่างมันเถอะจะสายแล้ว ผมรีบขับรถออกไปทำงานอย่างรวดเร็ว
มาถึงตอนเย็นผมเลิกงานพอดี ประจวบเหมาะกับเสียงโทรศัพท์ไอทามเข้ามา
“ว่าไงไอทาม วันนี้จะพาหมวยไปไหนอีกล่ะ” ผมชิงยิงคำถามไปก่อนเลย เพราะยังไงมันก้พาหมวยไปแน่ๆ มันตอบกลับมา
“กุกำลังจะบอกมึุงพอดีเลย วันนี้กุนัดกับท่านสุบินไว้ว่ะ” ผมก้งง สุบินไหน ก้เลยถาม
“ใครวะสุบิน..” มันสวนผมกลับมา “ไอห่า ท่านสุบินไงเพื่อนพ่อกู มึงก้เคยเจอ ตอนนี้เค้าเป็นนักการเมืองแถวโรงแรมกุเลย กุมีเรื่องให้ท่านช่วย”
ผมก้ตอบ “เออ แล้วมึงบอกกุทำไมวะ”
มันเงียบไปแปปนึงก้ตอบมา “กูต้องให้หมวยช่วยไปด้วยว่ะ เผื่อจะคุยอะไรง่ายขึ้น”
ผมเริ่มใจเสีย แต่กูรู้ว่าทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว พูดกลับไปเสียงอ่อนๆ “มึงบอกเองละกัน..”
“เนี่ยกูไปรับหมวยมาจากโรงเรียนแล้ว บอกเหมือนที่บอกกับมึงหมดละ”
อ้าว ผมถึงกับ งง นี่ทุกคนทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาผมไปหมดเลยหรอ
“เอ้า ไอห่า มึงรับหมวยไปแล้ว มึงจะบอกกุทำไม”
ไอทามบอก “กูจะให้มึงไปด้วย วันนี้เด็กกูมันลางานหมด กูไม่มีใครไปคุ้มกะลาหัวกู”
เออดีเว้ย คราวนี้ไอทามให้ผมไปด้วยเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาแอบนู่นนี่ ถ้ามันทำอะไรหมวย ผมจะได้ห้ามได้ทัน
“เออ ก้ได้วะ ถือว่ากูไปดูแลหมวยด้วยตัวกุเองละกัน งั้นมุึงพาหมวยไปเจอกันที่บ้านละกัน ขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนละกัน”
ตัดสายไปผมก้รีบขับรถไปที่บ้าน ก็เห็นรถไอทามจอดรอหน้าบ้านผมละ มันเห็นผมมาถึงก้พาหมวยเดินลงมา
“ไปดิ เร็วๆไอห่า ต้องให้หมวยเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย ไปชุดนักเรียนแบบนี้ไม่ได้”
มันทำท่าจะเดินตามผมกับหมวยขึ้นห้องไปด้วย ผมเลยชี้ให้มันไปนั่งรอที่โซฟา “เออ งั้นมึงรอตรงนี้แหละ เด่วกูพาหมวยไปเปลี่ยนเอง”
มันทำท่าทีไม่พอใจ “อะไรของมึง กุจะขึ้นไปด้วย เด่วกุเลือกชุดให้หมวยเอง ไปหาผู้ใหญ่ต้องให้หมวยช่วยโชว์ของหน่อย”
ผมถึงกับไปต่อไม่ถูก แต่ก้เถึยงอะไรไม่ได้ เดินก้มหน้านำทั้งคู่ขึ้นมาบนห้อง

ผมรีบตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าของผม ระหว่างนั้นก้ได้ยินเสียงโทรศัพท์ไอทามเข้ามาพอดี มันเลยขอตัวไปยืนคุยที่ระเบียง ประจวบเหมาะกับหมวยเดินมาหยิบเสื้อผ้าข้างๆผม ก้เลยได้คุยกับหมวยบ้าง
“เป็นไงหมวย ไอทามจะพาไปไหนหรอ”
“เอ่ออ ไปกินข้าวค่ะ”
“แล้วไอทาม ทำอะไรหนูเกินเลยมั่งรึเปล่า”
เธอตอบมาเสียงห้วนๆ “เปล่า…”
ระหว่างเราทั้งคู่ที่ห่างกันแค่ศอกชนกัน แต่บทสนทนาระหว่างผมกับหมวย เหมือนคนที่ห่างกันราวไม่รู้จักกันเลย เป็นโมเม้นที่หลายคนคงเคยเป็น คือไม่รู็จะพูดอะไร.. ผมจัดชุดออกมาเรีนบร้อยเตรียมเอาไปเปลี่ยน หมวยก้สะกิดเขียนเรียกผม
“วันนี้วันสุดท้ายแล้วนะพี่โอม ที่หนูต้องมาทำอะไรแทนพี่ หลังจากนี้สักอาทิตย์นึงหนูขอกลับไปอยู่บ้านนะ”
“อ่ออ.. เอ่ออ. อื้มๆๆ ได้ๆไม่เปนไรพี่เข้าใจ”
หมวยดึงผมไปมองหน้าใกล้ ผมสังเกตุเห็นน้ำตาเธอ เอ่อขึ้นมา “หนูรักพี่โอมนะคะ ขอสัญญาอย่างนึงได้มั้ย”
ผมถึงกับงงเลยทำไมอยู๋ดีดีหมวยร้องไห้ น้ำตาเธอไหลอาบแก้ม ผมรีบเอามือไปปาดน้ำตา ที่แก้มนิ่มๆของเธอ “ได้สิหมวย พี่สัญญากับหมวยได้ทุกอย่างเลย”
“คือ.. หลังจากวันนี้ พี่ห้ามรังเกียจหนูนะ สัญญากับหนูนะ…”
“รังเกียจรังเกิดอะไรหมวย หมวยเป็นแฟนพี่นะ พี่จะไปรังเกียจหมวยเรื่องอะไร เอาเป็นว่าพี่สัญญานะว่าพี่จะไม่รังเกียจหมวยแน่นอน”
หมวยก้ยิ้มให้ผม จับมือผม กำมือแน่น แล้วก้หันไปหยิบเสื้อผ้าออกมา เป็นชุดเสื้อกล้ามสีขาวตัวน้อย กับ กางเกงยีนส์ขาสั้น ผมถึงกับอึ้ง หมวยจะใส่ชุดนี้ไปหรอ กำลังจะอ้าปากถามหมวยเลย ไอทามก้เดินมาโอบเอวหมวจากด้านหลัง เอาคางเกยบ่าหมวย
“ไหนๆ ชุดที่บอกพี่ คลี่มันออกมาดูซิ” หมวยก้ยืนอยู่ท่านั้นไม่มีท่าทางหวงตัวใดๆ เธอก้จับเสื้อกล้าม สะบัดออกจากรอยพับ
ไอทามเห็นถึงกับทำตาโต จองมือหมวยไปที่เตียง ผมเห็นท่าทีไม่ดีถึงกับต้องร้องทัก “เห้ยๆๆ มึงจะพาหมวยไปไหน ไอห่า นี่ในบ้านกูนะเนี่ย”
“โถ่ ตรงนั้นมันอึดอัดตัวกูใหญ่ ขอพิ้นที่หายใจหน่อยไม่ได้หรอวะ มึงรีบเข้าไปเปลี่ยนชุดไป ท่านสุบินโทรมาตามกุแล้ว”
ผมเลยบอก “ให้หมวยเข้าไปเปลี่ยนก่อนละกัน เด่วกุค่อยเปลี่ยนทีหลัง”
มันส่ายหน้า “ให้หมวยเปลี่ยนข้างนอกนี่แหละ กุจะได้ดูว่าชุดมันได้หรือยัง ไม่งั้นกูคุยงานไม่ได้ มึงก้ไม่ได้ตังนะ” มันพูดไม้เด็ดมาขนาดนี้ ผมก็ต้องยอมเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ปล่อยให้หมวยอยู่กับมันแปปนึงคงไม่เป็นไรมั้ง
ตรงซอกห้องน้ำบ้านผม มันจะมีกำแพงเล็กๆ สามารถแอบมองไปที่เตียงได้ ผมขอแอบมองสักแปปละกัน อยากรู้ไอทามจะทำอะไรหมวยบ้าง
มองจากตรงนี้เห็นแค่ด้านหลังของหมวยยืนอย่หันหน้าเข้าหาไอทาม ที่นั่งอยู๋ขอบเตียง เห็นทั้งคู๋กระซิบกระซาบอะไรกันผมไม่ได้ยิน จู่หมวยก้พยักหน้า ไอทามก้เริ่มทำมือยุกยิกๆที่คอเสื้อหมวย สงสัยมันขอหมวยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แน่ๆ แปปเดียวเสื้อนักเรียนก้ถูกถอดออกจากร่างหมวย ผมแปลกใจมากวันนี้หมวยไม่ใส่เสื้อทับไปเรียนด้วย มีแต่เสื้อชั้นในสีดำ ไอทามได้เห็นเต้าโตคู่งามตรงหน้าก้ไม่รู้ช้าที่จะใช้มืออ้วนๆ ดำๆสองข้างของมือเข้าไปตะปป แถมยื่นหน้าเข้าไป หอมดัง ฟืดดดด
เสียงมันดังจนหมวยกลัวว่าผมจะได้ยินเธอเลยหันมาดูผม ผมหลบเข้ากำแพงแทบไม่ทัน กะว่าจะยื่นหัวออกไปดูอีกสักรอบ แต่ไม่เอาดีกว่า ขืนยินมองอยู๋อย่างนี้ก้เปลี่ยนชุดไม่เสร็กสักที ไอทามก้จะได้ลูบไล้หมวยได้นานขึ้น ผมเลยรีบเข้าไปเปลี่ยนเสือผ้า ระหว่างเปลี่ยนผมก้ได้ยินเสียงหมวยแว่วมาตลอด เป็นเสียง อ่าาาส์บ้าง เสียงห้ามบ้าง ไม่รู็ไอทามกำลังทำอะไรหมวยอยู๋ แต่งตัวเสร็จพอดี เลยแกล้งเปิดประตูเสียงดังๆ แอ๊ดดดด!!!
ออกมาก้เห็นหมวยกับไอทามนั่งรออยู่ที่ขอเตียง หมวยอยู่ในชุดเสื้อกล้ามเอวลอยสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น เธอมีออร่าเหลือเกินในชุดแบบนี้ นานๆทีเธอจะใส่ เพราะมันรัดรูปเกินไป ทำให้ส่วนเว้าโค้ง นูนของเธอถูกมองได้อย่างขัดเจน และถ้ายิ่งยืนขึ้นหน้าทางขาวนวลแบนราบจะเด่นชัดขึ้นอีก
ผมเดินไปหาทั้งคู่ “ปะ กูเสร็จละ” ระหว่างจะเดินออกจากห้องสภาพที่เห็นรอบๆเตียงคือ มีทั้งเสื้อนักเรียน กระโปรงนักเรียน กองเต็มพื้นระเกะระกะไปหมด ไอผมก้เป็นคนตาดีแอบไปเห็นอะไรดำอยู่ใต้เสื้อนักเรียนวะ เลยไปเปิดออกดู มันเป็นชั้นในหมวยกับกางเกงใน ที่หมวยใส่เมื่อกี้นี่ ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้เธอได้ใส่ชั้นในสักชิ้นรึเปล่า แต่มันทำให้ผมใจเต้นไม่เป็นจังหวะ กำลังจะถามว่ามันคืออะไร ไอทามก้พาหมวยเดินลงไปก่อนหน้าละ ผมก้ได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ มีโอกาสค่อยถามหมวยละกัน
ในตอนนี้่ผมทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้ไอทามไปโดยปริยายบวกกับหน้าที่บอดี้การ์ดอีกด้วย
“นี่ไอโอม ระหว่างที่อยู่ที่นั่นมึงห้ามแสดงตัวเด็ดขาดนะโว้ย ว่ามึงเป็นแฟนหมวย มึงมีหน้าที่เป็นแค่คนขับรถกูแค่นั้น” มันยื่นหมวกกับแว่นตาดำมาให้ผมใส่ “เอ้านี่เผื่อท่านแกจะจำมึงได้ แล้วจะซวยไปกันหมด”
“เออ..ได้ กูรู้แล้ว”
ระหว่างที่ขับรถไปผมพยายามมองไปที่กระจกหลังตลอด จะได้สังเกตุว่าไอทามทำอะไรหมวยรึเปล่า บอกกับมองหาว่าหมวยได้ใส่ชั้นในมามั้ย สายตาอันเฉียบขาดของผมก้เหลือบไปจนหายสายเสื้อในสีดำที่มันแลบออกมาอยู่ข้างๆสายเสื้อกล้าม ก้เบาใจไปได้เปราะนึงว่าหมวยไม่ได้โนบรามา แต่ไอชุดชั้นในที่กองอยู่ที่บ้านคืออะไร
ขับมาประมาณครึ่งชั่วโมงก้มาถึงหน้าบ้านของท่านสุบิน บ้านแกเป็นรั่วปูนสีขาวล้อมรอบขนาดใหญ่ กำแพงแน่นหนาสมกับเป็นบ้านผู้มีอิทธิพลจริงๆ ผมขับเข้าไปจอดในโรงรถบ้านแก มีรถหรู รถคลาสสิคจอดอยู่ไปต่ำกว่าสิบคัน พอจอดรถได้ผมเดินตามหลังทามกับหมวย ทำหน้าที่ตามที่มันบอกทุกอย่าง ไอทามเดินโอบไหล่หมวยเหมือนเป็นแฟนกันจริงๆ ขนาดมองจากด้านหลัง ผมยังอยากพุ้งเข้าไปกระโจนใส่เลย นับประสาอะไรกับพวกเด็กลิ้วล้อของท่านสุบินที่มืออยู่เต็มบ้าน แต่ละคนพกปืนคนละกระบอก แต่สายตาทุกคนจ้องไปที่เต้าคู่งามของหมวยเป็นสายตาเดียวกันหมด หมวยก้ไม่รู็สึกตัวอะไรเลยที่โดนมองอยู่ เดินมองนู่นนี่ๆ สมกับนิสัยที่ยังเด็กของเธอ
มองไกลๆที่ทางเข้าตึกเห็นผู้ชายรูปร่างใหญ่มากๆ ตัวดำ สร้อยทองเต็มคอ ไม่ต้องเดาเลยว่านั่นคือใคร คือท่านสุบินนั่นเอง แกดูน่าเกรงขามมากๆ สมกับเป็นผู้มีอิทธิพลจริงๆ
ไอทามเห็นก้เริ่มพาหมวยเข้าไปยกมือไหว้
“สวัสดีครับคุณอาสุบิณ”
“เออ มาสายนะมึงเนี่ย ไม่เจอกันนาน เติบโตใหญ่แล้วมึงเนี่ย แล้วสาวน้อยคนนี้ใคร แฟนมึงหรอวะ”
“นี่หมวยครับ แฟนผมเองครับ หมวยหวัดดีท่านเร็ว”
“สวัสดีค่ะท่าน” ท่านสุบินก้ยกมือรับไหว้ แต่สายตาท่านดูมีอะไร มองสำรวจ เรือนร่างหมวยทั้งตัว ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“มาๆๆ เข้ามาคุยกันข้างใน เตรียมกับข้าวไว้จนจะเย็นหมดละ”
ผมรู้หน้าที่ ยืนอยู่ห่างจากโต๊ะกินข้าวพอสมควร ก้เห็นไอทามกับท่านสุบิน คุยกันเหมือนคนที่ไม่ได้เจอกันนาน ตามประสาคนเคยสนิท ส่วนหมวยก้นั่งกินข้าว มองนู่นนี่ ใครถามอะไรก้หันไปตอบ ไอทามก้แอบเสยผมหมวย นี่มันคอยลงมาปิดนมอยู่เรื่อยๆ
กินกันจนเสร็จ ก้พากันมานั่งที่โซฟา ไอทามเรียกผมให้ไปหยิบกระเป๋าหนังหลังรถมาให้ ผมก้เดินมาเปิดรถเอาไปให้มัน ไอห่านี่ได้ทีใช้กูใหญ่เลยนะ เดินกลับมาที่ห้องรับแขกตรงที่เค้านั่งกัน หมวยไปนั่งข้างท่านสุบินตั้งแต่เมื่อไหร่ก้ไม่รู้ มีมือท่านโอบไหล่หมวยอยู่ หมวยมีท่าทีเขิลหน้าแดงนิดๆ แต่อาการไม่ออกมาก ไอทามได้กระเป๋าไปก้หยิบเอกสารออกมาให้ท่านเซ็น พร้อมกับเงินอีกก้อนโต แกหยิบเอกสารขึ้นไปอ่านอย่างละเอียด ส่วนมืออีกข้างนึงของแกระหว่างที่แกอ่านเอกสารอันนั้น ก้เห็นมือท่านค่อยๆสอดเข้ามาที่ข้างเอวหมวย เธอทำท่าสะดุ้งหันมามองหน้าทามเหมือนสงสัย ไอทามส่งสัญญานทำท่าปากจุ๊ๆๆ เป็นการบอกว่าให้นี่งเฉยๆ
ท่านเห็นหมวยตกใจเลยหันไปทามไอทาม “กูจับนมแฟนมึงได้มัยเนี่ย”
ไอทามรีบตอบทันที “อ่ออๆๆๆ ได้ครับท่านอาตามสบายเลยครับ”
“เออ อย่างนี้ค่อยคุยกันง่ายหน่อย” แกได้ยินก้เลื่อนมาขึ้นมาบีบนมหมวยทันที ผมแอบมองด้วยสายตาทำเอากางเกงตุงขึ้นมาทีเดียว แกพึ่งเจอหมวยไม่ถึงชั่วโม งก้ได้จับนมหมวยแล้ว ยิ่งผมทำอะไรไม่ได้เลยนี่สิ ไม่นึกเลยว่าต้องมาเห็นอะไรแบบนี้
นมหมวยมันยวบๆยาบๆไปหมดตามแรงบีบของแก หมวยก้มลงมามองหน้าอกตัวเองเป็นจังหวะ นั่งตัวเกร็งแข็งทื่ออยู่อย่างนั้น
“อายุเท่าไหร่เนี่ยเด็กมึงนมใหญ่ชิบหาย”
“17 ครับทคุณอา”
“ห้ะ!! 17 นมขนาดนี้ไปหาเจอจากไหนวะ นางฟ้าชัดๆ ขัดกับสารรูปมึงจริงๆไอหลานรัก ฮ่าๆๆๆ” แกวางเอกสารลงไปที่โต๊ะหันเอามืออีกข้าง บีบนมหมวย แกบีบขึ้นลง บังคับไปซ้ายไปขวา เอามือสะกิดใต้ฐานเบาให้มันเด้งๆเล็กน้อย
แกหันหน้าหาหมวย “เรียนอยู๋ชั้นอะไรแล้วยัยหนู”
“มะมะ ม.5 ค่ะ”
“โอ้วว ม.5เองหรอ อาไม่เคยเจอเด็กคนไหนสวยเท่าหนูเลยนะ เท่าที่เคยผ่านมา” ท่านแรกแทนตัวเองว่า “อา” กับหมวย
“อ๋ออ ขอบคุณค่ะท่าน” หมวยไม่กล้าแม้แต่สบตากับท่านปล่อยให้ท่านทำอยู๋อย่างนั้น
ไอทามนั่งมองก้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ บอกสรรพคุณหมวยให้ท่านฟังหมดทุกอย่าง ทำเอาหมวยยิ้มเขิลหน้าแดงแจ๋
แกรีบหยิบเอกสารมาเซ้นให้มันเสร็จๆไปแล้วยิ่นคืนให้ไอทาม ไอทามได้เอกสารมาในมือก้มองลายเซ็นท่านด้วยความภูมิใจ รีบเก็บเข้ากระเป๋า แล้วยิ่นกระเป๋าให้ผมไปเก็บในรถเหมือนเดิม มันต้องสะกิดเรียกผมถึงสองสามครั้ง ผมถึงจะหลุดออกจากภวังค์ เพราะหลังจากที่ท่านเซ็นเสร็จ แกก้หันไปเล่นนมหมวยต่อ ทำเอาผมทำอะไรไม่ถูก คว้ากระเป๋าได้ก้รีบไปที่รถ กลับมากะว่าจะรีบกลับเข้าตึก รีบไปดูหมวยต่อ
กลับมาถึงห้องนั่งเล่น ท่านยังคงเล่นนมหมวยไม่เลิก ผมก้ไปยืนกุ้มเป้าอยู่ด้านหลังไอทาม
“กูเปิดนมน้องหมวยดูได้มั้ยวะทาม” ท่านหันมาถามไอทาม….

Share